دو زلفونت بود تار ربابم

چه مي خواهي از اين حال خرابم

تو كه با مو سرياري نداري

چرا هر نیمه شو آيي به خوابم؟

فلك در قصد آزارم چرايي؟

گلم گر نيستي خارم چرايي؟

تو كه باري ز دوشم بر نداري

ميونه بار سر بارم چرايي؟

تو كه نوشم نئي نيشم چرايي؟

تو كه مرحم نئي زخم دلم را

نمك پاش دل ريشم چرايي؟

خدايا داد از اين دل داد از اين دل

كه يكدم مو نگشتم شاد از اين دل

چو فردا داد خواهان داد خواهند

بگويم صد هزاران داد از اين دل

دلم دور است و احوالش ندونم

كسي خواهد كه پيغامش رسونم

خداوندا ز مرگم مهلتي ده

كه ديداري به ديدارش رسونم

اگه دردم يكي بودي چه بودي؟

اگه غم اندكي بودي چه بودي؟

ببالينم حبيبي يا طبيبي

از اين هر دو يكي بودي چه بودي؟

ندونم لخت و عريونم كه كرده

كدوم جلاد بي جونم كه كرده؟

بده خنجر كه تا سينه كنم چاك

ببينم عشق تو با مو چه كرده

خداحافظ همین حالا, همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحاقظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویا ها

بدونی بی تو و با تو همینه ، رسم این دنیا

خدایا...

     تو مسئولی خداوندا! مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی..

    کدامین دست جز دست تو غم ریزد به کام من

          چرا شد قرعهء محنت بنام من

               که حتی نیمه شبها اشک غم ریزم بپای تو

                                      به امید صفای تو ... به امید دوای تو ...

خدایا   عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

                   نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

           دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

           بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

                                           خدایا  گر تو درد عاشقی را میکشیدی

                                           تو هم زهر جدایی رو به تلخی میچشیدی

                     اگر چون من به مرگ آرزوها میرسیدی

                     پشیمون میشدی از اینکه عشق رو آفریدی 

      بگو هرگز سفر کردی؟ سفر با چشم تر کردی؟

      کسی را بدرقه با اشک تو با خون جگر کردی؟

                  ز شهر آرزوهایت به ناکامی گذر کردی

                  گل امید تو پرپر به خاک رهگذر کردی

   خدایا  گر تو درد عاشقی را میکشیدی

   تو هم زهر جدایی رو به تلخی میچشیدی

   اگر چون من به مرگ آرزوها میرسیدی 

   پشیمون میشدی از اینکه عشق رو آفریدی

                               پشیمون میشدی از اینکه عشق رو آفریدی