تبليغاتX
صلصال گیلان
صلصال گیلان
یادداشت های من
سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386
دخترم با تو سخن می گویم

دخترم با توسخن مي گويم      گوش کن با تو سخن مي گويم

 

زندگي در نگهم گلزاري است   وتو باقامت چون نيلوفر        شاخه پرگل اين گلزاري

 

من در اندام تو يك خرمن گل مي بينم       گل گيسو گل لبها گل لبخند شباب

 

من به چشمهاي تو گلهاي فراوان ديدم      گل عفت گل صدرنگ اميد 

 

  گل فرداي اميد گل فرداي سپيد             مي خرامي وتورا مي نگرم

 

چشم تو آينه روشن دنياي من است          تو همان خرد نهالي كه چنين باليدي

 

راست چون شاخه سرسبزوبرومند شدي    همچوپرغنچه درختي همه لبخند شدي

 

ديده بگشاي ودر انديشه گل چينان باش    همه گل چين گل امروزند   همه هستي سوزند

 

كس به فرداي گل باغ نمي انديشد           آنكه گرد همه گلها به هوس مي چرخد

 

بلبل عاشق نيست  بلكه گلچين سيه كرداري است   كه سراسيمه دود در پي گلهاي لطيف

 

تا يكي لحظه به چنگ آردوريزد به خاك      دست او دشمن باغ است ونگاهش ناپاك

 

                              تو گل شادابي به ره باد مرو

 

                                      غافل از اومباش

 

                                     اي گل صد پر من

 

                               با تودر پرده سخن مي گويم

 

گل چو پژمرده شود جاي ندارد در باغ   گل پژمرده نخنددبر شاخ   كس نگيرد زگل مرده سراغ

 

                                 دخترم با تو سخن مي گويم

 

عشق ديدار تو بر گردن من زنجيري است    وتوچون قطره الماس درشت وكمياب  

                          

                              گردن آويز بر اين زنجيري

 

تانگهبان تو باشم زحرامي درشب            بر خوداز رنج بپيچم همه روز    

 

                       ديده از خواب بپوشم همه شب

 

دخترم گوهر من                  تو كه تك گوهر دنياي مني               

 

دل به لبخند حرامي مسپار  دزد را دوست مدان   چشم اميد بر ابليس مدار 

 

  ديوخويان پليدي كه سليمان رويند  همه گوهر شكنند

 

ديو كي ارزش گوهر داند    نه خردمند بود آنكه اهريمن را  از سر جهل سليمان خواند

 

دخترم اي همه هستي من        تو چراغي تو چراغ همه شبهاي مني

 

به ره باد مرو                    تو گلي دسته گلي صد رنگي    

 

پيش گلچين منشين            تو يكي گوهر تابنده بي مانندي

 

خويش را خوار مبين             اي سرا پا الماس            از حرامي بهراس

 

قيمت خود مشكن              قدر خود رابشناس

 

+ نوشته شده در 9:14 توسط خاطره .